Praca reprezentuje charakterystyczne dla lat 60. poszukiwania w obrębie grafiki artystycznej, łączące ekspresję z eksperymentem formalnym. Artysta celowo miesza języki wizualne, zestawiając elementy geometryczne ze swobodną plamą barwną. Operuje skrótem i deformacją – formy ulegają rozproszeniu, tracąc jednoznaczność na rzecz wrażenia ruchu i niestabilności, podczas gdy linearne siatki sugerują podziały przestrzeni i porządek. Bogata, warstwowa kolorystyka oraz swobodna kreska nadają pracy malarski charakter, wskazując na świadome przekraczanie granic tradycyjnej grafiki warsztatowej.