SPRZEDAŻ NIE JEST KOŃCEM HISTORII

Kupno dzieła sztuki często postrzegamy jako moment finalny. Decyzja została podjęta, transakcja zakończona, obiekt zmienia właściciela. Historia wydaje się domknięta. A przecież dzieje się dokładnie odwrotnie. Dla samego obiektu jest to początek kolejnego rozdziału.

Każda praca niesie ze sobą ślady wcześniejszych miejsc, ludzi i czasów. Mogła wisieć w prywatnym mieszkaniu, pracowni artysty, galerii, być częścią rodzinnej kolekcji albo przez lata pozostawać zapomniana w szufladzie. Wszystkie te doświadczenia budują jej biografię. Dla nas sprzedaż nie kończy tej opowieści. Dopisuje następny rozdział.

Od chwili, gdy praca trafia do nowego wnętrza, zaczyna funkcjonować w nowym kontekście. Towarzyszy codzienności, zmienia sposób odbioru przestrzeni, staje się punktem odniesienia dla kolejnych rozmów, wspomnień i emocji. Z czasem przestaje być "kupionym obrazem". Staje się częścią czyjegoś życia.

W AFFA często mówimy o dostępności sztuki. Nie chodzi jednak wyłącznie o cenę. Dostępność oznacza również możliwość budowania własnej relacji z dziełem — bez poczucia, że trzeba znać historię sztuki, posiadać doświadczenie kolekcjonerskie czy kierować się zasadami rynku.

Najciekawsze kolekcje rzadko powstają według inwestycyjnego planu. Powstają z ciekawości. Z jednego obrazu. Z jednego spotkania. Z jednego impulsu, który okazuje się początkiem czegoś większego. Dlatego w AFFA nie myślimy o sprzedaży jako o zakończeniu procesu. Traktujemy ją jako moment przekazania odpowiedzialności za dalszą historię obiektu. Każda praca opuszczająca nasz zbiór trafia do kolejnego opiekuna, który wnosi do niej własne doświadczenia i własny sposób patrzenia.

Za kilkanaście czy kilkadziesiąt lat ktoś będzie mógł powiedzieć o tym samym obiekcie coś więcej niż tylko: "to grafika z lat siedemdziesiątych". Być może powie: "To praca, która od lat wisi w naszym domu." I właśnie wtedy dzieło zyskuje coś, czego nie da się wycenić.

Nową historię.