Pace przypisywane Barbarze Lüdinghausen sytuują się na pograniczu Op Artu, sztuki konkretnej i modernistycznego wzornictwa wnętrz lat 70. XX wieku. Ich charakterystyczną cechą jest wykorzystanie metalizowanej powierzchni, dzięki której obraz zmienia się wraz z kątem padania światła i ruchem odbiorcy. Analogiczne realizacje, określane na rynku jako Silbergrafiken, wiązane są z cyklem Helios. Choć poszczególne kompozycje różnią się układem geometrycznym, tworzą spójny język formalny oparty na relacji światła, odbicia i percepcji. Stan badań nad twórczością Barbary Lüdinghausen pozostaje ograniczony. Nie odnaleziono dotychczas opracowania monograficznego ani katalogu raisonné, dlatego obecna atrybucja opiera się przede wszystkim na analizie porównawczej zachowanych obiektów oraz materiałów rynku aukcyjnego.

Obiekt pozyskany na europejskim rynku wtórnym. Wymieniona rama aluminiowa, zachowany oryginalny sposób montażu. Na kartonie znajduje się odręczny napis identyfikacyjny „Barbara Lüdinghausen” wykonany ołówkiem na papierowej taśmie montażowej. Nie odnaleziono informacji pozwalających odtworzyć wcześniejszą historię własności ani pierwotne miejsce sprzedaży.

Bardzo dobry

Zaleca się ekspozycję z dala od bezpośredniego światła słonecznego oraz źródeł promieniowania UV. Unikać pomieszczeń o podwyższonej wilgotności (łazienki, nieogrzewane pomieszczenia). Powierzchni metalizowanej nie czyścić środkami chemicznymi ani wilgotną ściereczką. Ramę czyścić wyłącznie miękką, suchą mikrofibrą. W przypadku konieczności ponownej oprawy zaleca się zachowanie wszystkich historycznych elementów montażu, w tym papierowej taśmy z odręcznym napisem identyfikacyjnym.

Marta Zielińska