01 / 06
Woltyżerka na koniuMax Hauschild (Niemcy, 1907–1961)
| DATOWANIE | po 1946 – przed 1961 |
| TECHNIKA | akwaforta |
| WYMIARY | 19 × 12 cm, w oprawie 40 × 35 cm |
| SYGNATURA | p.d. Max Hauschild |
| OBECNA LOKALIZACJA | AFFA |
| INDEX | 00.00.19 |
| CENA | 900 PLN |
Kompozycja przedstawia młodą kobietę siedzącą na nakrapianym koniu. Postać ukazana została w przestrzeni wyznaczonej przez ciężkie kurtyny, nad którymi widnieje świetlisty okrąg interpretowany jako księżyc lub reflektor sceniczny. Niejednoznaczność przedstawienia pozostawia otwartą interpretację, sytuując scenę pomiędzy światem cyrku, teatru i poetyckiej wizji.
KONTEKST BADAWCZY
Identyfikację autora przeprowadzono na podstawie sygnatury oraz zachowanego stempla autorskiego. Datowanie odbitki opiera się na odręcznym dopisku „Eichenau b. München”, odnoszącym się do miejsca zamieszkania Maxa Hauschilda po 1946 roku. W połączeniu z biografią artysty pozwala to określić czas powstania odbitki na okres między 1946 a 1961 rokiem.
Atrybucję techniki przeprowadzono metodą porównawczą, zestawiając odbitkę z pracami Maxa Hauschilda znajdującymi się w zbiorach Städtische Galerie im Lenbachhaus w Monachium. Z uwagi na brak dokumentacji warsztatowej zastosowano określenie „akwaforta”, zgodne z nazewnictwem stosowanym przez muzeum.
Interpretacja ikonograficzna pozostaje otwarta. Przedstawienie można odczytywać jako scenę cyrkową, teatralną lub kompozycję o charakterze symbolicznym. Tytuł „Woltyżerka na koniu” został nadany przez AFFA jako określenie identyfikujące motyw przedstawienia i nie stanowi tytułu autorskiego.
HISTORIA OBIEKTU
Odbitka zachowała oryginalne passe-partout z odręczną dedykacją autora dla Hannsa von Suchodoletz oraz stemplem pracowni i dopiskiem „Eichenau b. München”. Zestaw tych elementów wskazuje na bezpośredni związek z pracownią Maxa Hauschilda i pozwala wiązać obiekt z okresem jego działalności w Eichenau pod Monachium po 1946 roku.
Ślady dawnych zawilgoceń oraz brak śladów wcześniejszego montażu sugerują, że przez większość swojej historii grafika nie była eksponowana w oprawie ściennej. Oryginalne passe-partout zachowano jako integralny element dokumentujący proweniencję i materialną historię obiektu.
STAN ZACHOWANIA
Dobry. Papier wykazuje naturalne oznaki starzenia, w tym pojedyncze punktowe zabrudzenia i niewielkie przebarwienia. Oryginalne passe-partout zachowało ślady dawnych zawilgoceń oraz lokalne plamy. Stan zachowania nie wpływa na odbiór kompozycji ani stabilność obiektu.
ZALECENIA
Przechowywać i eksponować w stabilnych warunkach klimatycznych.
Unikać bezpośredniego działania promieni słonecznych oraz długotrwałej ekspozycji na światło o wysokim natężeniu.
Nie usuwać oryginalnego passe-partout; stanowi ono istotny element dokumentacji obiektu i jego proweniencji.
Wszelkie przyszłe prace konserwatorskie powinny być odwracalne i prowadzone z zachowaniem materiałów archiwalnych (bezkwasowych).
OPRACOWANIE
Marta Zielińska